به گزارش قم گویا به نقل از پایگاه خبری به وقت ایران،کشور در آستانه‌ی ورود به فصلی نوین از حیاتِ سیاسی خود قرار دارد؛ دورانی که می‌توان آن را «عصرِ تثبیتِ دستاوردهایِ دفاع مقدس سوم» نامید. در این میان، نهادِ پارلمان به عنوانِ «رکنِ رکینِ مردم‌سالاریِ دینی»، با یک مأموریتِ تاریخی روبروست: گذار از عرصه‌یِ منازعاتِ خُرد به ساحتِ «حکمرانیِ ملی».

از منظرِ جامعه‌شناسیِ سیاسی، «سیاست‌بازی» زمانی رخ می‌دهد که رقابت‌هایِ جناحی بر مصالحِ عالیه‌یِ ملی پیشی بگیرند. در پیامی که به مناسیت سالروز افتتاح نخستین دوره مجلس شورای اسلامی از سوی رهبر معظم انقلاب منتشر شد، بر نکته‌ای استراتژیک دست گذاشته شده است: «طرح و نقشه‌یِ کورِ دشمن برای تجزیه‌یِ اجتماعی». وقتی نمایندگان به جای تمرکز بر «نوسازیِ خساراتِ جنگ» و «اصلاح ساختارهای اقتصادی»، انرژیِ خود را صرفِ برجسته‌سازیِ تفاوت‌هایِ اجتماعی می‌کنند، در واقع در حالِ فرسایشِ «سرمایه‌یِ اجتماعیِ» نظام هستند. اعلامِ «پایانِ سیاست‌بازی» در واقع فراخوانی برای بازگشت به «تقوایِ تشکیلاتی» است.

 از «تریبونِ اختلاف» تا «سنگرِ انسجام»

تأکید بر این‌که حتی «اختلافاتِ موجّه» نباید به «تفرقه» بدل شوند، نشان‌دهنده‌ی یک درکِ عمیق از شرایطِ ژئوپلیتیکِ جدیدِ ایران است. در حقوقِ عمومی، مجلس شورای اسلامی باید «مظهرِ وحدتِ ملی» باشد. هرگونه شکاف در صفوفِ نمایندگان، مستقیماً به بدنه‌یِ ملت مخابره شده و امیدآفرینی را مختل می‌کند. «پایانِ سیاست‌بازی» یعنی جایگزینیِ «دیپلماسیِ پارلمانیِ مقتدر» و «نظارتِ فسادستیز» به جایِ جنجال‌هایِ بی‌حاصلِ سیاسی.

آرمانِ ملیِ ما در سال ۱۴۰۵، یعنی تحققِ «اقتصاد مقاومتی در سایه‌یِ وحدتِ ملی»، جز با یک مجلسِ کارآمد و هم‌افزا میسر نمی‌شود. نوسازیِ کشور، مهارِ تورم و محرومیت‌زدایی، نیازمندِ قوانینی است که از دلِ «مشورت‌هایِ کارشناسی» بیرون آمده باشند، نه از دلِ «لابی‌هایِ جناحی». مجلسِ ترازِ پساجنگ، مجلسی است که صندلیِ نمایندگی را «سنگرِ خطِ مقدمِ تحول» می‌بیند و با شجاعت در مواضع، از استقلالِ ایران صیانت می‌کند.

ما معتقدیم که زمان برای آزمون و خطاهایِ سیاسی به پایان رسیده است. ملتِ ایران که از میدان‌هایِ نظامی و فشارهایِ سنگینِ اقتصادی سربلند بیرون آمده، اکنون لایقِ دیدنِ یک «صفِ منسجم» از مسئولان در قوه مقننه است. «پایانِ سیاست‌بازی» تنها یک شعار نیست؛ یک «الزامِ وجودی» برای عبور از گردنه‌هایِ پیش‌رو و رسیدن به قله‌یِ آرمان‌هایِ ملی است. مجلسی که «مظهرِ انسجام» باشد، بزرگترین شکست را به دشمنی تحمیل می‌کند که به تفرقه چشم دوخته است.